به نام او که همه را پاک آفرید

پند آموز است ماجرای مردی که زمین را می کاوید تا ریشه های بی ثمر را از اعماق زمین بیرون کشد ، اما ناگاه گنجی بزرگ یافت ؟! . جبران خلیل جبران

این دوری ها پایان دوستی هامون نیست ـ ـ ـ بلکه لطیف ترین غم های دنیاهستند.

فکر کن غم هم واصه خودش لطافت داره

+نوشته شده در 88/07/29ساعت11:8توسط فاطمه دمبند خامنه |

"سپهر را من نيلگون شناختم.
چرا که همرنگ هوسهای نامحدود من بود.

خدا کران بيکران شکوه پرستش من بود،

و شيطان، اسطوره تنهايی انديشه های هولناک من.

اولين دستی که خوشه اين انگور را چيد دست من بود.
کفش ابتکار پرسه های من بود
و چتر ابداع بی سامانيهايم...

هندسه شطرنج سکوت من بود
و رنگ تعبير دلتنگيهايم

من اولين کسی هستم که
در دايره صدای پرنده
بر سرگردانی خود خنديده است

هر چرخی که ميبينيد بر محور شراره شور عشق من ميچرخد

آه را من به دريا آموختم"

حسين پناهی

+نوشته شده در 88/07/13ساعت17:8توسط فاطمه دمبند خامنه |