من این پایین نمیتونم بمونم
دیشب لب رود ، شیطان زمزمه داشت..... شیطان ، تنها ، تک بود
و من زمزمه خون را در رگ هایم می شنیدم
عطری در گرمیِ رگ هایم جابه جا می شد.
می رفتیم و درختان چه بلند و تماشا چه سیاه!
راهی بود از ما تا گل هیچ!
حرف زدیم
چرا گرفته دلت؟ مثل آنکه تنهایی؟
چه چیز پلک تورا می فشرد؟
پروای چه داری؟
مرا در شب بازوانت سفر ده
دستانت را می گشایی ، گره ی تاریکی می گشاید
اما
هرچه به هم تر
تنها تر
از ستیغ جدا شدیم
من به خاک آمدم و بنده شدم
تو بالا رفتی و خدا شدی
پایان سفر بود
دری به فرود
روزنه ای به اوج
گریستی
رگ هایم از تپش افتاد ....
(سهراب سپهری)
+ تا خواب تورا دیدم بیدار شدم دیگر .
خواب خوبی بود. بیدار که شدم آرامشی داشتم .
چشم هایم تر شده بود
خواب روی چشم هایم چیزهایی را بنا می کرد:
یک فضای باز، شن های ترنم، جای پای دوست...
از وقتی گفتم سرم شلوغ شده ... دماغمم دراز شده
* خوب چی کار کنم. تقصیره خودشه. حرفاش هم آدمو خوشحال میکنه هم ناناحت
* ...
چقد خوبه آدم اینجوری مینویسه
یا حباب شده من
و یا هردو یکی شدیم
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
اردیبهشت 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
